Poezija je u pogledu
krajolici duše
Blog
utorak, listopad 13, 2009








Velike arene u kojima još odzvanjaju glasovi bijesne rulje
izgrađene od kamenja moći i straha,
ogrnute u membrane divljenja slabih i zavisti zlih.
 
Imperatori, sinovi bogova, slabi u nutrini,
gospodari života i smrti izvana,
umiru u praznim ogledalima lukavih i prepredenih,
koji analima krivotvore brutalne povijesne istine.
 
Napokon, u gomili uspomena uspijevam prepoznati
prolaznost svih oblika, etiketiranja endemskih uloga
i njihovu zamjensku umotvorinu za postojanje, laž.





krajolici @ 17:38 |Komentiraj | Komentari: 7 | Prikaži komentare